كشكول ۲۵ ـ اگه آدما درست بشن...

      اول سلام :

     امروز خواستم یک مطلبی توی وبلاگم بگذارم که نه سیاسی باشه و نه انتقادی (به تعبیر بعضی از دوستان غری!! (همون غر زدن)!!!) و نه اینکه به کسی بر بخوره ! بنابراین گفتم با این پست جدید  خدمتکی به فرهنگ تعلیم و تربیت مملکتمون کرده باشم . بنابراین این پست تقدیم به تمامی مردم دنیا !!!!! (لطفا به این مورد آخری گیر ندین) 

      پدر داشت روزنامه مي خواند پسر كه حوصله اش سر رفته بود پيش پدرش رفت و گفت : پدر بيا بازي كنيم پدر كه بي حوصله بود چند تكه از روزنامه كه عكس نقشه دنيا بود تكه تكه كرد و به پسرش داد و گفت برو درستش كن .

      پسر هم رفت و بعد از مدتي عكس را به پدرش داد .

      پدر ديد پسرش نقشه جهان رو كاملاً درست جمع كرده از او پرسيد كه نقشه جهان رو از كجا ياد گرفتي؟

     پسر گفت : من عكس اون آدم پشت صفحه رو درست كردم .

     وقتي آدم ها درست بشن دنيا هم درست ميشه .

      اين بار بدون ادامه مطلب پس ...

تق

      امروز دوم آذر سالروز تاسيس شبكه به اصطلاح بين المللي خبره ، خواستم يك پستي در مورد اين مناسبت بگذارم  اما !!!!

     اما ديدم كه به قول پدر بزرگ پير و دوست داشتنيم :

چه گويم كه ناگفتنش بهتر است !!!

کشکول ۲۳ ـ شمس العماره

جذاب اما بي محتوا !

كشكول 22 ـ سلام آقاي ضرغامي

      آقاي ضرغامي ، تبريك مي گم خدمت شما به دليل اينكه بازهم رئيس شدين و تا 5 سال ديگه ما در خدمت شما بايد در خدمت مردم باشيم ! مردمي كه اگه راستش رو بخواين نمي دونم چند در صد از اونا بيننده برنامه هاي صدا و سيما ي ما و بخصوص اخبارمون هستن !! مردمي كه نمي دونم چند درصدشون بهمون اعتماد دارن !؟ اما آقاي مهندس ضرغامي عزيز ، درسته كه من اين مطالب رو واقعا نمي دونم ، اما چيزي رو كه خوب مي دونم اينه در حكم انتصاب دوباره شما در اين مسئوليت سخت چند نكته وجود داشت .

 كشكول 21 ـ يك برداشت ساده با عينك سياست

      بعضي وقات (بخونيد خيلي وقتا) توي عرصه هاي سياسي و مديريتي در كشور ما افراد توي جايگاهايي قرار مي گيرند كه به درد اون كارها نمي خورند ، چرا كه به قول برو بچ برو بازار ، تو موودش نيستن . مثلا اصلا طرف به درد كار سياسي نمي خوره ولي ورش ميدارن و مي گذارنش درست جايي كه نبايد باشه . برای مثال يارو نقاشه !! نقاشي مي كنه و همه فكرش و دنياش تو كار گل و بلبله ، بعد ميارنش و می خواند به زور بگذارنش توي فلان پست ولی بعد كه با سختي هاي دنياي سياست آشنا مي شه هنگ مي كنه و قهر مي كنه و توهم مي زنه !!! و حالا بيا و درستش كن .

      این پست به نقل از همکارانم در خبرگزاري جمهوري اسلامی(ايرنا) هست که به پیشنهاد یکی از همکارانم توی بلاگم قرار می دم (البته با اندکی تصرف) با این آرزو که ازش لذت ببرین و حتما نظرتون رو در مورد این موضوع برای من هم بنویسین :

     گردن كج ؛ قامت نيمه راست ؛ رنگ رخساره غيرعادي ؛ دروغگويي و اينها همه نشانه هايي فيزيكي و رواني از شخصيت هايي است كه با دلايلي از جمله رسيدن به مطامع ؛ رفع خلاهاي شخصيتي و گاه جاه طلبي به رفتار نكوهيده چاپلوسانه روي مي آورند .

      يافتن افراد چاپلوس قطعا به سختي تلاش براي يافتن مورچه بر روي تخته سنگ سياه در شب تار نيست و هر كسي با حداقل تلاش و چشماني نافذ مي تواند در هر سنخ و طبقه اي از اجتماع و يا در سيستم هاي اداري (مثل شبكه ی ... ) از اين گونه افراد را سراغ بگيرند . چاپلوس در واقع بسان زالويي است كه بر روندهاي درست و منطبق بر اصول در اجتماع سايه افكنده و با رفتارهاي خود تا آنجا كه مي تواند به نرخ روز خون جريان دار در رگ هاي جامعه را مكيده و همواره قاعده دو دو تا چهار تا را بر هم مي زند . بنده نوازي فرموديد ، حقير در پيشگاه حضرتعالي كاهي از كوه بيش نيستم ؛ سايه عالي برسرمان مستدام باد ؛ غلام حلقه به گوشتان هستم و همه اينها جملاتي هستند كه در بسياري از آوردگاه هايي كه ما براي كسب لقمه ناني حلال و بدور از رنگ و ريا در آنجا مشغول جهاد اكبر (كسب روزي حلال براي خانواده) هستيم ، همواره از سوي افرادي براي خودنمايي و خودشيريني خطاب به كارفرما و يا متنفذين (مثل مدير اتاق خبر) عرضه مي شود . 

وضعيت دانشجويان در كشور هاي مختلف :

ژاپن :

     به شدت مطالعه مي كند و براي تفريح ربات مي سازد !

مصر :

     درس مي خواند و هر از گاهي بر عليه حسني مبارك ، در و پنجره دانشگاهش را مي شكند !

هند :

به بهانه روز تولد من

چند روز پيش از سيما ، برنامه اي ديدم در مورد سفر جانبازها به مكه ، توي اين برنامه يكي از اين جانبازها يك حرفي زد كه اونقدر من رو به فكر فرو برد كه ديگه از باقي اين برنامه چيزي نفهميدم و وقتي به خودم اومدم كه متوجه تيتراژ پاياني اون شدم اما باز به حرف اون جانباز فكر كرد . اون حرف جالبي زد كه نقل به مضمونش اين ميشه كه : ماهايي كه توي حول و حوش اواخر دهه ۳0 و اوايل دهه ۴0 به دنيا اومديم خيلي چيزها ديديم و توي حرفاش از تجربه انقلاب و جنگ و غيره صحبت كرد و از اينكه توي اين چند سال به اندازه 100 سال تجربه كسب كردن ؛ و بالاخره اينكه خيلي سختي ها چشيدن و سرد و گرم روزگار رو با مغز استخواناشون چشيدن . اين حرف ها بود كه من رو به فكر برد و به اين فكر كردم بر ما دهه شصتي ها (حالا يه ذره اين ور و اون ورتر) چي گذشت . از طرف ديگه اين موضوع از اونجايي برام مهم شده بود كه چند روز بعد از اون يعني امروز (سوم آبان) ، روز تولدمه ...

پس تولدم مبارك ؟؟

آش شله قلمكار

" آش شله قلمكار " ، نوعي آش ايراني است كه در آن از هر نوع حبوبات و سبزي و گوشت كه موجود باشد ريخته و پخته مي شود . حالا من نمي دونم آيا كساني كه اين آش رو مي خورن بعدش چه حالي بهشون دست ميده و خوردن اين آش چه سود و زياني براشون در برداره ؛ اما مسئله اين نيست ! مسئله اينه كه وقتي شما ساعت 9 شب و در محفل گرم خانواده مي شينيد و بخش خبري متحول شده ي 21 شبكه اول سيما رو مي بينيد در وهله اول متوجه مي شيد كه بابا چه باكلاس شده اين بخش خبري و حتمن در اين لحظه فرياد مي زنيد : " بابا با كلاسسسس " .

اين بخش خبري رو كه مي بينيد ، مي بينيد كه به قول يكي از دوستاي ما شده " عين خارج " !!!! و اتفاقن مسئله دقيقن همينه نه آش شله قلم كار !!! ...

مرد كور و روزنامه نگار

در باب استراتژي و غضنفريسم در جنگ نرم

روزي مرد كوري روي پله‌هاي ساختماني نشسته و كلاه و تابلويي را در كنار پايش قرار داده بود روي تابلو خوانده مي شد :

من كور هستم لطفا كمك كنيد .

روزنامه نگارخلاقي از كنار او مي گذشت نگاهي به او انداخت فقط چند سكه د ر داخل كلاه بود . او چند سكه داخل كلاه انداخت و بدون اينكه از مرد كور اجازه بگيرد تابلوي او را برداشت و آن را برگرداند و اعلان ديگري رويش نوشت و تابلو را كنار پاي او گذاشت و آنجا را ترك كرد .

نوبل برره اي !!!

چند روز پيش تو خبرا اومده بود كه قرار شده صلح نوبل رو بدن به رئيس جمهور نيمچه محبوب آمريكا ، همون سياه پوست ، قد بلنده اي كه مردم " ميشلشو " بيشتر از خودش دوس دارن . القصه قرار شده اين جايزه رو بدن به اين آقا و حالا در دل ايشان مراسم جشن و سرور برپا شده كه حداقل به واسطه اين جايزه شايد يه ذره محبوبيتش بالا بره . نكته جالب اينه كه تا بهش خبر داده بودن كه بايد بري ژنو و نوبل بگيري تعجب كرده و بعد ... 

" وقتي جنبه رياست نداري ! " ، عنوان مطلبي بود از آقاي عاصمي (البته من اصلا ايشون رو نمي شناسم) که من امروز توي اينترنت خوندم و برام جالب بود و جالبناکيش براي من بيشتر از اين حيث بود که خيلي با آخرين پست من مربوط بود . به همين خاطر اين مطلب رو با يک ريزه تغييرات جزيي و اضافه کردن يک بخش کوچيک به اون (در پي ، پي نوشت ها ها ها ها ها ها) تبديلش کردم به يکي از پست هاي وبلاگم تا فوج فوج خوانندگان اون !!!! از خوندنش لذت ببرن . تقديم شما . راستي منتظر نظراتتون هستما .

آدمخوارها ، كليد حل مشكلات ايران !

نویسنده : خودم

در خبر ها آمده بود يك شركت خارجي ، پنج آدمخوار را به عنوان برنامه نويس استخدام كرده است . در مراسم خوشامدگويي به اين آدمخوارها ، رئيس اين شركت که توليد کننده رايانه است به اين كارمندان جديد تبريك گفته و گفته (إ وا !!! بيست و سي اي شدا !!! ) : شما همه جزو تيم ما هستيد . شما اينجا حقوق خوبي مي گيريد و مي توانيد به غذاخوري شركت رفته و هر مقدار غذا كه دوست داشتيد بخوريد . بنابراين فكر خوردن كاركنان ديگر را از سر خود بيرون كنيد .

ما ایرانی ها و منافع ملی

صحبت از منافع ملي يکي از اصولي ترين و مهمترين دغدغه هاي هر کشور در هر گوشه اي از دنيا است . منافع ملي در دانشنامه ويکي پديا اين گونه تعريف شده است که :

(( منافع ملي به منافعي كه يك دولت در سطح بين المللي براي حفظ آنها تلاش مي‌كند اطلاق مي‌شود . منافع ملي از لحاظ درجه اهميت به سه دسته تقسيم مي‌شوند : منافع حياتي : منافعي كه با موجوديت يك دولت در ارتباط است و قابل مذاكره نيستند . منافع مهم : منافعي كه دولت ها براي حفظ آنها در مذاكرات تلاش مي‌كنند . منافع حاشيه‌اي : مافعي كه تنها براي بالا بردن قدرت چانه‌زني يك دولت در مذاكرات ايجاد شده و قابل چشم پوشي اند . ))

به قول رفقاي حبس كشيده : " همه چيز با يه سيگار شروع شد ! " داستان من و سريال لاست هم ، همش تقصير حسام بود كه روز اول گفت اصطلاحات اين سريال ، خيلي اكتيو هستن . سريال لاست پربينندهترين سريال قرن اخير است كه 18 نويسنده بر روي داستان پيچيده و جذاب آن كار كردهاند . و تنها نه من به خال لبش مبتلا شدم ، كافيست يك جستجو بين وبلاگ ها كنيد تا بفهميد كه به هركه بنگري به همين درد مبتلاست !

چند قدم در بهشت

اول سلام

راستش رو بخاين ! چندر روزي توي كار و بارم به مشكل برخوردم و خيلي ريختم به هم و دلم بدجوري گرفته كه البته با توكل به خدا و جاتون خالي امام رضا (ع) !!! خيلي آروم شدم . چند وقت پيش داشتم توي بهشت زهراي تهران قدم مي زدم و از لاي قبور شهدا رد مي شدم ، سري به قبر چمران ، سر مزار شهداي 7 تير هم رفتم سري هم به مزار صياد شيرازي و سيد شهيدان اهل قلم و ستاري و غيره زدم و يك سري هم به مزار شهداي خبرنگار سانحه هواپيماي سي ـ 130 زدم و بر سر مزار صادق نيلي رفتم كه از بستگان خيلي دوست داشتني ما بود و من هر وقت من سر مزارش مي رم يك آرامش خاصي پيدا مي كنم . ان شاالله روحشون شاد باشه !! (فاتحه)

در مورد نامه سروش به رهبری (۲)

... ادامه :

آقاي سروش !

باز هم عرض مي كنم كه من قصد دارم مثل خودتان ، البته كمي مودبانه تر ، با شما صحبت كنم ! شما مدعي هستيد كه درس دين داده ايد و نان دين خورده ايد ، اما سوالي كه براي من پيش مي آيد اين است كه اين ديني كه شما درس آن را خوانده و درسش را داده ايد چه ديني است ؟! من در خصوص اين سوال فقط اين را مي دانم كه اين دين مورد اشاره شما اسلام نيست .

سلام

این مطلب رو من توی یک سایت جالبی دیده بودم که متاسفانه حالا مطمئن نیستم کدوم سایت بود اما چون برام جالب بود و از اونجایی که یک مطلب خوب اون مطلبیه که آدم بعد از خوندنش براش سوال ایجاد بشه (درست برعکس یک خبر خوب) گفتم که شما هم ازش استفاده کنین :  

من ، نه مرادم ، نه مريدم ، نه پيامم ، نه كلامم ، نه سلامم ، نه عليكم ، نه سپيدم ، نه سياهم ، نه چنانم كه تو گويي ، نه چنينم كه تو خواني ، نه آنگونه كه گفتند و شنيدي ، نه سمائم ، نه به زنجير كسي بسته و برده دينم ، نه سرابم ، نه براي دل تنهايي تو جام شرابم ، نه گرفتار و اسيرم ، نه حقيرم ، نه فرستاده پيرم ، نه به هر خانقه و مسجد و ميخانه فقيرم ، نه جهنم ، نه بهشتم ، چنين است سرشتم ، اين سخن را من از امروز نه گفتم ، نه نوشتم ، بلكه از صبح ازل با قلم نور نوشتم . حقيقت نه برنگ است و نه بو ، نه به هاي است و نه هو ، نه به اين است و نه او ، نه به جام است و سبو ، گر به اين نقطه رسيدي به تو سربسته و در پرده بگويم ، تا كسي نشنود اين راز گهر بار جهان را ، آنچه گفتند و سرودند تو آني ، خود تو جان جهاني ، گر نهاني و عياني ، تو هماني كه همه عمر به دنبال خودت نعره زناني ، تو نداني كه خود آن نقطه عشقي ، تو اسرار نهاني ، همه جا تو ، نه يك جاي ، نه يك پاي ، همه اي ، با همه اي ، هم همه اي ، تو سكوتي ، تو خود باغ بهشتي ، تو بخود آمده از فلسفه چون و چرايي ، به تو سوگند كه اين راز شنيدي و نترسيدي و بيدار شدي ، در همه افلاك بزرگي ، نه كه جزيي ، نه چون آب در اندام سبويي ، خود اويي ، بخود آي ، تا به در خانه متروكه هر كس ننشيني و بجز روشني شعشعه پرتو خود هيچ نبيني و گل وصل بچيني .... .